Rüya

Rüya’lar gerçek olsa


Rüya

Rüya

Bu sabaha karşı bir rüya gördüm. Rüyama Başbakan ağlıyordu. Şaşırdım. Yanına gittim ve sordum. (Beni ağlıyor görse o sormazdı, çünkü ben onunla aynı fikirde değilim. Onu eleştirenlerdenim. Fakat insan olan karşısında her kim olursa olsun zor durumda olana yardımcı olmaya, onu anlamaya çalışır.)

Niçin ağlıyorsunuz? diye sordum, dedi ki “Beni hiç kimse sevmiyor”.

“Niçin böyle düşünüyorsunuz?” dedim, “çünkü halk sokaklarda benim aleyhime sloganlar atıyor, yürüyüşler yapıyor, tencere tava çalıyor. Halkın büyük bir kısmı bana karşı, beni sevmiyor.” dedi ve hüngür hüngür ağlamaya devam etti.

“Peki sayın başbakan neden diye sordunuz mu kendinize?” dedim. “Sordum çok sordum beni niye sevmediklerini anlayamadım.” dedi.

Devam ettim “Onları anlamaya çalıştınız mı? Ne istediklerini sordunuz mu?”

“Hayır. Ben onlar için çok büyük hizmetler verdim. Kıymetimi bilmiyorlar, Beni sevmiyorlar.” diyerek ağlamaya devam etti.

İçimden başbakanda ağlayabildiğine göre duyguları varmış diye düşündüm. Ve içimde bir umut yeşerdi.

Dedim ki,  “Evet, büyük hizmetler yapmış olabilirsiniz ama sizinde hatalarınız var ki bu insanlar rahatsız. Bence bunun için öz eleştirinizi yapın. Size muhalefet edenleri anlamaya çalışın. O insanların yanına gidin ne istediklerini sorun. Şimdiye kadar yaptığınız tüm söylemleri, sarf ettiğiniz tüm cümleleri, üslubunuzu tekrar tekrar gözden geçirin.”

Gözyaşlarını elindeki beyaz mendille sildi. “Tamam, sizi dinleyeceğim ve bunları yapacağım.” dedi.

Çok sevindim. Kişilerin insan olduklarını hiç unutmadıkları, koltuk sevdası, iktidar hırsı, intikam, kin gibi duyguların olmadığı, sadece ve sadece memleket aşkıyla, dürüstçe hareket edebildiği bir dünya konusunda umutlarım arttı. Mutlu uyandım. Rüyam gerçek olur mu? Sanmıyorum. Ama gezi ruhu devam ettiği sürece ümidimi kaybetmeyeceğim.